Προσεύχου και σκέψου ό,τι θέλεις---Προσεύχου και κάνε ό,τι θέλεις---Προσεύχου και μη φοβείσαι τίποτε---Προσεύχου πάντοτε.

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

65-67 Μάθε άνθρωπε ότι ο άνθρωπος δεν εξισώνεται με τα ζώα όπως πιστεύουν πολλοί...

        

          Τι θέλεις άνθρωπε και συγκρίνεσαι συνεχώς με τα ζώα λέγοντας ότι το ανθρώπινο είδος είναι σαν ένα από τα θηλαστικά ; Δεν καταλαβαίνεις ότι με αυτό τον τρόπο βλασφημείς απέναντι στον Θεό που σε προίκισε με την λογική και τον λόγο του; Διότι  «65. Τίποτε δεν είναι πιο πολύτιμο στον άνθρωπο, όσο ο λόγος. Ο λόγος είναι τόσο δυνατός, ώστε με τον λόγο και την ευχαριστία μας λατρεύουμε το Θεό, ενώ με τον άχρηστο και δυσφημιστικό λόγο προκαλούμε την καταδίκη της ψυχής μας. Είναι αναίσθητος ο άνθρωπος που κατηγορεί την γέννησή του ή κάτι άλλο για τις αμαρτίες του, αφού με την ελεύθερη θέλησή του μεταχειρίζεται λόγο ή έργο πονηρό».
          Άνθρωπε πονεμένε και χαμένε μέσα στα ψυχικά σου άλγη, εσύ που με τόση επιμέλεια φροντίζεις να αρέσεις στους γύρω σου και εσωτερικά και εξωτερικά κατασκευάζοντας καθημερινά το αυτοείδωλό σου, πότε θα κατανοήσεις πως όλα αυτά που επιθυμείς είναι μάταια και βλαβερά για την ψυχή σου; Πότε θα κατανοήσεις ότι το παν είναι να αρέσουμε στον Θεό και όχι στους ανθρώπους;
«66. Αν φροντίζουμε να θεραπεύουμε τις σωματικές ατέλειες για να μη μας ειρωνεύονται όσοι μας βλέπουν, πολύ περισσότερο είναι μεγάλη ανάγκη να φροντίζουμε να θεραπεύουμε τα πάθη της ψυχής, αφού μέλλουμε να κριθούμε μπροστά στο Θεό· μη βρεθούμε άτιμοι ή καταγέλαστοι. Έχοντας το αυτεξούσιο, μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τις πονηρές πράξεις που επιθυμούμε, αν το θελήσουμε· είναι στην εξουσία μας να ζούμε με τρόπο που αρέσει στο Θεό· και κανείς ποτέ δε θα μας εξαναγκάσει να κάνουμε χωρίς τη θέλησή μας κάτι κακό. Έτσι αν αγωνιζόμαστε, θα είμαστε άνθρωποι άξιοι του Θεού και θα ζήσουμε σαν άγγελοι στους ουρανούς».
Εν τέλει: «67.Αν θέλεις, είσαι δούλος των παθών· αν θέλεις, είσαι ελεύθερος και δεν θα υποκύψεις στα πάθη. Γιατί ο Θεός σε έκανε αυτεξούσιο. Και όποιος νικά τα πάθη της σάρκας στεφανώνεται με την αφθαρσία. Αν δεν υπήρχαν τα πάθη, δεν θα υπήρχαν αρετές, ούτε στεφάνια που χαρίζονται από το Θεό στους άξιους».

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

"Περιπατητής της Κυριακής" τεύχος 5. Η επιστροφή του άσωτου υιού.


Περιπατητής της Κυριακής τεύχος 5. (8.2.2015).pdf by peripatitis.net

"Περιπατητής της Κυριακής" τεύχος 4. Ο τελώνης και ο Φαρισαίος.


περιπατητής της κυριακής τεύχος 4.pdf by peripatitis.net

"Περιπατητής της Κυριακής" (τεύχος 3) Η μετάνοια του Ζακχαίου.


περιπατητης της κυριακης τ.3.pdf by peripatitis.net

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

42. Ο άνθρωπος ως λογικός που είναι, συγγενεύει με την άρρητη και θεία δύναμη, το Θεό.

42. Ο άνθρωπος ως λογικός που είναι, συγγενεύει με την άρρητη και θεία δύναμη, το Θεό.

                              Οι περισσότεροι άνθρωποι κυβερνιούνται από το σύνθημα "φάε, πίνε και ευφραίνου! Η μοναδική τους ευτυχία είναι η ικανοποίηση των υλικών τους αναγκών και των ηδονών. Γι’ αυτό όλη τους η ζωή είναι επικεντρωμένη στην απόκτηση χρημάτων που είναι το μέσον για μία «άνετη» ζωή δίχως φραγμούς και περιορισμούς. Ο συνετός όμως άνθρωπος ακόμη κι όταν μπορεί να ζει χωρίς φραγμούς, θέτει στον εαυτό του όρια, συνθλίβει τα θελήματα της σαρκός του, ταπεινώνει τον  νου ώστε να μπορεί να τον κατευθύνει στα μονοπάτια της ''Στενής  πύλης και της τεθλιμμένης  οδού η οποία οδηγεί εις την ζωήν”.
               Ας κατανοήσουμε επιτέλους πως ο άνθρωπος δημιουργήθηκε με την προοπτική της θέωσης και όχι για να ζει σαν ένα από τα ζώα του φυσικού οικοσυστήματος:
               «42. Ο άνθρωπος ως λογικός που είναι, συγγενεύει με την άρρητη και θεία δύναμη, το Θεό. Ως προς το σωματικό πάλι μέρος, συγγενεύει με τα ζώα. Είναι όμως λίγοι εκείνοι που όντας τέλειοι και λογικοί άνθρωποι φροντίζουν να διατηρούν το φρόνημα και τη συγγένειά τους σύμφωνη με το Θεό και Σωτήρα, και να το αποδεικνύουν αυτό με τα έργα τους και την ενάρετη ζωή τους. Οι περισσότεροι άνθρωποι, με την ανόητη ψυχή τους, έχουν εγκαταλείψει τη θεϊκή και αθάνατη υική σχέση με το Θεό και έχουν στραφεί προς τη νεκρή και δύστυχη και σύντομη συγγένεια του σώματος σαν άλογα ζώα κυβερνιούνται μόνο από το σαρκικό φρόνημα και ερεθιζόμενοι από τις ηδονές χωρίζονται από το Θεό και κατεβάζουν την ψυχή από τους ουρανούς στον όλεθρο εξαιτίας των κακών θελημάτων της».


41. Η σωτηρία της ψυχής δεν είναι για τους έξυπνους, αλλά για τους αγωνιστές…

 

Το να πει κανείς την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» δεν απαιτεί καμία  ιδιαίτερη ευφυΐα. Είναι η προσευχή των απλών, αλλά και η επιστήμη των επιστημών.  Νομίζω πως οι καλύτεροι γιατροί στον κόσμο, οι πλέον ακατανίκητοι δικηγόροι του πλανήτη, και γενικά όλες οι διάνοιες της γης θα ζήλευαν έναν απλοϊκό χριστιανό που αγωνίζεται με συνέπεια στην προσευχή του Ιησού.
               Γιατί αυτή η προσευχή σε αναζωογονεί, σε αγιάζει, σου εξασφαλίζει διαύγεια νου, σωματική ηρεμία και ευεξία και τελικά σε θεώνει αφού σε καθιστά ικανό να συνομιλείς ακατάπαυστα με τον Τριαδικό Θεό!  
               Δεν είναι τυχαίο που μεγάλες προσωπικότητες που ανήκαν σε κάθε επιστημονικό κλάδο επισκέπτονταν με ταπείνωση και ευλάβεια τον πρόσφατα αγιοποιηθέντα μοναχό Παΐσιο.  Εκείνος ήταν άγιος, όχι γιατί είχε διαβάσει πολύ, αλλά γιατί είχε ασκηθεί πολύ στην προσευχή του Ιησού.
               Συνεπώς η σωτηρία της ψυχής ασφαλώς δεν είναι για τους έξυπνους, αλλά για τους αγωνιστές: «41. Εκείνοι που δεν είναι προικισμένοι με ευφυΐα, δεν πρέπει να απελπίζονται και να αμελούν τη θεοφιλή και ενάρετη ζωή και να την καταφρονούν, σαν να είναι τάχα ακατόρθωτη γι’ αυτούς και ακατανόητη. Αντίθετα, πρέπει να εξασκούν όση δύναμη έχουν και να επιμελούνται τον εαυτό τους γιατί κι αν ακόμη δεν μπορούν να αποκτήσουν την τέλεια αρετή και τη σωτηρία, εντούτοις με την προσπάθεια και την επιθυμία του αγαθού γίνονται καλύτεροι ή τουλάχιστον δεν χειροτερεύουν. Και αυτό δεν είναι μικρή ωφέλεια της ψυχής».